Nieuwsbericht - Spannende piratenklassieker eindelijk in de theaters
Spannende piratenklassieker eindelijk in de theaters
Het lijkt zo ver weg: Schateiland, meer dan een eeuw geleden. Maar het is wel degelijk dichtbij. Althans, voor bezoekers van deze voorstelling die voor het eerst in de Nederlandse theaters is te zien. Voor hoofdpersoon Jim, Long John Silver, de piraten en al die andere goudzoekers is het een héél ander verhaal. Een verhaal over malaria en bedrog, muiterij en misselijkheid, ongure types en… veel te veel om op te noemen. Een ongekend spannende familievoorstelling vol avontuur en onzekerheid, weten ook regisseur en hoofdrolspeler. ‘Schateiland is een topverhaal.’
‘Kinderen vinden dit gewéldig. Als ze Schateiland hebben gezien, is zelfs een ritje in de achtbaan niet meer zo spectaculair.’ Het is aftellen geblazen, ook voor Pim Wessels (17). Elke voorstelling opnieuw moet Pim, als hoofdpersoon Jim, behoorlijk aan de bak. Na zijn rollen als onder anderen Pietje Bell in de gelijknamige musical en Hajo in Scheepsjongens van Bontekoe voelt dit voor hem opnieuw als een mooie uitdaging. ‘Ik ben ervan overtuigd dat je als toeschouwer op het puntje zit van je stoel. Maar voor Jim is stilzitten er niet bij. Ik moet keihard aan het werk. Zeilen hijsen, aan touwen trekken, vechten, vluchten voor achtervolgers en ga maar door. Er gebeurt zó ontzettend veel. Die twee uur zijn voorbij voor je het weet.’
Charme van toen?
In muziektheatervoorstelling Schateiland krijgt Jim, met enig fortuin, een schatkaart in handen. De herberg waar hij met zijn moeder woont, verruilt hij graag voor het schip dat koers vaart naar een veelbelovend eiland. Maar Jim blijkt niet de enige kaper op de kust te zijn. Aan boord bevinden zich nietsontziende piraten! Onder leiding van de éénbenige scheepskok Long John Silver willen ook zíj de schat van kapitein Flint buitmaken. Een enerverend verhaal, gebaseerd op het populaire boek Treasure Island van Robert Louis Stevenson, dat jong en oud al sinds 1883 boeit. Ook al is nú alles totaal anders dan tóen.
‘Heel avontuurlijk’, vertelt Pim, alias Jim, op de set tijdens de repetities. ‘Wat zeg ik: het is een waanzinnig groot avontuur. Uit een tijd die veel ruiger was dan de onze. Maar het had zijn charme. Het is namelijk best stoer dat iedereen het schip durft op te gaan, met gevaren die overal vandaan komen. Want wat kon er eigenlijk niet misgaan? Zo kon je overboord slaan, van de ra afvallen of kotsmisselijk worden. Ook Jim is lang niet alles bespaard gebleven, kan ik jullie alvast verklappen.’
Pirates of the Caribbean
Bruun Kuijt is de regisseur van dit spektakelstuk en bekend van onder meer successen als Pluk van de Petteflet, de musicals van Nijntje, Arsenicum en Oude Kant en De Kleine Kapitein. Hij luistert mee. ‘In die tijd was je meer bezig met óverleven dan met leven. De meest eenvoudige griep kon al dodelijk zijn. En wat te denken van de muggen. Ook op het eiland stinkt het werkelijk naar de malaria. Men wist ook nog niet zo veel. Destijds werden kinderen nog ‘gewoon’ grootgebracht met wijn en bier.’
Kuijt geniet doorlopend van dit stuk. ‘We hebben in Nederland fantastisch jeugdtheater, met wereldwijd een uitstekende naam. Maar ouderwets een spannend verhaal vertellen? Dat gebeurt niet meer zoveel. Wel met Schateiland. Een topverhaal, dat goed en krachtig in elkaar zit. Niet voor niets is het al sinds 1883 een hit. Bovendien zijn piraten helemaal in. Ze vormen de westerns van deze tijd. Denk aan Pirates of the Caribbean. Ook Schateiland is leuk, romantisch en avontuurlijk. En méér dan dat. De vele gebeurtenissen zijn al prachtige verhalen op zich. Het is aan ons de spanning zo voelbaar mogelijk te maken. Ook voor de kinderen van nu, die gewend zijn aan luxe en niet aan ongure types.’
Nerveus op de ruige wereldzee
Want wat is toch het getik dat Billy Bones telkens achtervolgt? Wat is het geheim in zijn kist? En wie verraadt nu eigenlijk wie? ‘Je wordt aan alle kanten bedonderd’, vertelt de hoofdpersoon. ‘Jim wordt letterlijk en figuurlijk van hot naar her geslingerd. Telkens als hij denkt van iemand op aan te kunnen, heeft hij het mis. Wie kan hij op de ruige wereldzee nu eigenlijk wél vertrouwen?’ Ga het zien, raadt Pim ons zelf aan. ‘Je waant je als publiek echt op zee. Met storm, regen, zonsopgang en al. Erg gaaf, ook om te spelen. Net als bijvoorbeeld de kleine scènes tussen moeder en zoon. De moeder van Jim gaat namelijk stiekem mee als verstekeling. Al heeft hij dat zelf in eerste instantie niet door.’
Het grootste gedeelte van Schateiland speelt zich echter af op het eiland. Pim: ‘Daar loert nog het meeste gevaar. Dat komt voor de bemanning dubbel zo hard aan dan verwacht. We blijken niet de enigen te zijn op het eiland… Zelfs de piraten worden nerveus. Óók van elkaar, trouwens.’
Omkleden in tien seconden
Het multifunctionele decor, met onder andere een schip met twee traditionele jaknikkers, brengt het publiek automatisch in negentiende-eeuwse sferen. Verder zijn het vooral de acteurs die het ‘m zullen doen, zegt Kuijt. ‘Het stuk geeft je als acteur veel cadeau. Het is ook leuk te zien hoe acteurs met goede ideeën komen. Soms ontstaan er tijdens het spelen dingen dat je denkt: ah, hartstikke goed!!’
De regisseur lacht. ‘Mijn doel? Dat mijn zoon van elf straks zegt: pfóeh, dat was wel héél spannend.’ Ook Pim Wessels heeft een streven. ‘Ja, dat kinderen na de voorstelling ’s avonds in bed ernaar smachten nog één keer uit een hoofdstuk te worden voorgelezen. Al ben ik er nu al van overtuigd dat ze onder de indruk zullen zijn.’ Kuijt brengt er nog eens wat extra spanning in. ‘Zeker Pim ondergaat veel. Soms heeft hij nog geen tien seconden de tijd zich om te kleden. En als Jim wordt hij gedwongen zijn vege huid te redden. Plus die van zijn moeder, plus die van de dokter, plus die van de baron, plus…’. Kuijt doet er nog een laatste schepje bovenop. ‘Is Jim zélf eigenlijk wel te vertrouwen…?’
